با لا خره همکا ریم را باا رروزنامه کا رگزاران  قطع کردم. روزنامه ای که با تمام وجود  هنوز هم دو ستش  دارم .    به دعوت یکی از دوستانم به انجا دعوت شده بودم فکر می کردم  در معیت انها که به زعم خودم بهترین دوستانم بودندمی توانم در انجا خلا قیتم  را در سر ویس سیاسی  به نما یش بگذارم.انصا فا هم همین طور بود برای اولین با ر ستون چهره پارلمان  را که در ان در  هفته ای دو بار در باره شخصیت نما یندگان می نوشتم  را راه اندازی کردم که توانست باز تا ب  خوبی  هم در مجلس بگذارد. با تمام وجودم سعی  کردم در دوران حضورم  با حضور دبیر سرویس چون جلال خوش چهره  بر تجر یاتم اضا فه کنم.        ولی  در این مدت کسانی که انها را در سرویس سیاسی به اشتباه دوست خود می پنداشتم به انحای مختلف سعی بر تخر یب من در  روز نا مه کردن  از مسخره کردن این و ان گر فته تا............ البته کا رهای انها به ا ینجا ختم نمی شد وحتی  برای چا پ کردن مطا لبم   تا سر حد توان آ زار واذیت انها نصیبم می شد.  خلا صه اینکه حضور در جمع چنین  دوستا نی که بوی از شرا فت وانسانیت  نبرده بودند  را دیگر به مصلحت خو دم وروزنامه کا رگزاران  ندانستم.