یک ماه و چند روز است که عده ای از هموطنانمان در استان سیستان وبلو چستان درچنگال اشرار مسلح اسیرند و بزرگترین جنایتها در شهرهای حاشیه مرزی صورت می گیرد ولی نظام جمهوری اسلامی با ان همه اقتداری که از ان دم می زند هیچ کاری نتوانسته برای انها انجام دهد. حفظ امنیت بالاترین حقی است که شهروندان نسبت به حکومت دارند ولی مثل اینکه دستیابی به چرخه سوخت و کیک زرد به نظر اقایان از نان شب هم برای مردم ما مهم تر است ؛ چون اصلا برای آنها مهم نیست که بر سر شهروندانشان چه می آید. باید به فکر فلسطین و مبارزه با اسرائیل باشند چون مگر امری مهمتر از این هم برای مردم ما وجود دارد؟ وقتی در شهرستان درس می خواندم، اوضاع منطقه ما هم که ۱۳۰ کیلومتر مرز مشترک با کشور افغانستان دارد، دست کمی از سیستان نداشت شرارت، غارت اموال مردم، تجاوز به نوامیس، گروگانگیری به حد اعلای خود رسیده بود به طوری که بیش از ۵۰۰نفر جان دادند و ۲۰۰۰ نفر هم به گروگان گرفته شدند. ولی بعد از اعتراضات زیاد مردم که حکومت را در برقراری امنیت برای خود ناتوان می دیدند بالاخره با تعویض فرمانده نیروی انتظامی، فرپاشی حکومت طالبان و اختصا ص سالانه ۲۰ ملیارد تومان به پیشنهاد برادرم که در ان موقع نماینده منطقه در مجلس بود برای انسداد مرزهای شرقی کشور تا حدودی این مشکل حل شد و امنیت به اغوش خراسان برگشت. امیدوارم مسولان به خود بیایند واین نوید را به مردم سیستان و بلوچستان بدهند.
+
نوشته شده در یکشنبه دهم اردیبهشت 1385ساعت 12:34 توسط ایمان ابراهیم بای سلامی
|
