بالاخره پس از گذشت یک سال ونیم از وبلاگ واگویه این وبلاگ توسط اداره رسانه های دیجیتال وزارت فرهنگ وارشاد رفع فیلتر شد.البته علت این فیلتر نوشتن خاطره ای از حاشیه یکی از جلسات مجلس بود، که مسولان دست اندرکار در امور فیلتر از آن تعبیر توهین به مسولان نظام کرده بودند.البته رفتن به این اداره ودادن تعهدات فراوان وثبت نام در دامنه ساماندهی برایم خوشایند نبود ولی به هر حال خودم را ملزم به رعایت قانون دیدم هرچند آن را قبول  نداشتم و آن  را ظلم مضاعفی  در حق خود به عنوان  یک خبرنگار می بینم.در اینجا لازم می دانم از راهنمایی دوست عزیزم بهمن هدایتی برای راهنما یی های که در این زمینه داشتند تشکر کنم.

پس از استراحت دو ماهه در شهرستانهای مشهد وخواف به تهران برگشتم تا هم کارهای عقب افتاده خودم را پیگیری کنم وهم کارهای درمانی خودم را زیر نظر پزشک معالجم از سر گیرم.الحمدالله حالم  هر روز بهتر از روز قبله میشه.در اینجا لازم میدانم از همه دوستان عزیزی که لطفشان شامل حال من میشه وبا پیام های محبت آمیز من را شرمنده لطفشان میکنند تشکر کنم.

یک سال است که از دنیای روزنامه نگاری دورهستم  آن هم  با خاطرات تلخی که از روزنامه تهران امروز برایم به یادگار مانده وهنوز  هم روح و روانم را می آزارد.در این مدت خیلی سعی کردم به خودم به قبولانم که این شغل دیگر به درد من نمی خورد ولی موفق نشدم آنقدر که حاظر نیستم  یک ساعت قدم زدن در راه روهای مجلس را با هر چیز دیگری عوض کنم.شدت این علاقه در مواقع خوابیدن هم دست بردار نیست بقدری که بارها خواب مصاحبه با حسینیان ومحمد تقی رهیر را دیدم.

از مسولان موسسه مالی واعتباری فرشتگان به خاطر حسن اعتمادشان تشکر می کنم که پذیرفتند به عنوان یک  همکار در کنارشان باشم.