چندی پیش در یکی از جلسات جمعیت تولید گرایان ایران مهندس بحرینیان  خاطره جالبی  از سفرش به ژاپن نقل کرد   .این خاطره   جالب شاید  یکی از دلایلی  باشد که  نشان میدهد چرا ژاپن درحال پشت سرگذاشتن همه قدرت های صنعتی در دنیا است.

ژاپن که بودم یه روز دوشنبه رفتم سر کار دیدم تو خیابون پر پلیس و شلوغه؛ وضع غیر عادی بود.. یه کم پرس و جو کردم دیدیم یکی خودکشی کرده.
 البته اینقدر تو ژاپن خودکشی زیاد بود که دیگه خیلی جای تعجب نداشت. پرسیدم: چرا طرف خودکشی کرده؟ فهمیدم طرف مهندس پیمانکار یه ساختمان بوده. قرار بود روز جمعه ساختمان رو طبق قرارداد تحویل صاحب اش بده.

روز جمعه ساختمان کارش تموم نشده بود مهندس پیمانکار از صاحب ساختمان دو روز شنبه و یکشنبه مهلت میخواد که ساختمان رو ساعت هشت روز دوشنبه اول روز کاری بهش تحویل بده.

تو این ۴۸ ساعت مهندس و تیمش هر کاری می کنند نمیتوانند کارهای نیمه تمام ساختمان رو تمام کنند و ساختمان رو آماده تحویل کنند.
 روز دوشنبه که صاحب ساختمان برای تحویل خونه میاید با جسد حلق آویز شده مهندس پیمانکار مواجه می شه. حالا نکته جالب اش می دونی واسه من چی بود؟

 این ساختمان فقط نصب پریز و برق و نظافت اش مونده بود. به دوستان ژاپنی به تعجب می گفتم این چه آدمی بود خب چرا خودکشی کرده برای همچین موضوع کوچکی. این دیگه خودکشی نداره که.

آنها با دهان باز نگاه می کردند می گفتند خودکشی نداره؟ این آینده شغلی اش به پایان رسیده بود. دو بار زیر قولش زده دیگه کسی بهش کار نمیداد. چه آدم خوبی بود...!

با وجود اینکه ساعت ۱۱ با سروری  نماینده تهرا ن قرار مصاحبه داشتم ولی تصیمیم گرفته بودم  حتی اگر این مصاحبه به خاطر تاخیر من  لغو شد در مراسم بزرگداشت یا د وخاطره سحر رومی دانشجوی  دانشکده خبر که پنج شنبه  در اثر تصادف  درجاده آباده شیراز به رحمت خدا رفته بود شرکت کنم .سحر فرزند سیروس رومی  پدر روزنامه نگاری  شیراز بود.

بیشتر دانشجویان حاضر بچه های رشته مترجمی بودند از قدیمی ها علاوه برمن  لطیف نکویی که بچه ها  او را پدر  صدا می زنند آمده بود. بعد از اینکه  قرات قر آن تمام شد دکتر مصلی نژاد مدیر گروه مترجمی در باره  ویژگی های اخلاقی  سحر توضیح داد  وبعد از آن وبعضی از  فعالیت های که او به عنوان دانشجوی رشته مترجمی  به او داده بود  به صورت کلیپ نمایش داده شد. کلیپ به زبان انگلیسی بود وفقط بچه های مترجمی متوجه می شدند  و بادقت به کلیپ توجه می کردند.

با وجود اینکه با سحر رومی فقط در حد سلام علیک تو دانشکده ارتباط داشتم ولی گریه امانم نداد سرم را زیر میز بردم  وگریه می کردم وفقط به پدر ومادر سحر  وچگونگی تحمل این غم از سوی آنها فکر می کردم.

 با عجله خودم را به مجلس برای مصاحبه با پرویز سروری دبیر مجمع نمایندگان تهران رساندم.باوجود ۴۵ دقیقه تاخیر  با بزرگواری بدون اینکه گله ای بکند  به سوالاتم پاسخ گفت