مصاحبه من با نماینده چا بهار که امروز در روزنامه حیات نو منتشر شده

چند هفته از طوفان گونو گذشته، اما مردم طوفان زده هنوز در شرايط مناسبي زندگي نمي‌كنند. در اين ميان اعتراض نماينده چابهار در مجلس شوراي اسلامي هم جالب توجه است. او مي‌گويد مسئولان ستاد حوادث غيرمترقبه اعلام كرده‌اند چون پايان سال مالي بوده، نمي‌توانند كمك چنداني به طوفان‌زده‌ها كنند.

حوزه انتخابيه بعد از طوفان گونو چه وضعيتي داشت؟

وقتي اين طوفان به سمت ايران در حركت بود مسئولان محلي تاكيد كرده بودند كه اين طوفان با سرعت 80 كيلومتر باعث خرابي‌هاي زيادي مي‌شود و مردم خانه‌هايشان را بايد ترك كنند و به نقاط مرتفع و بالادستي شهر بروند.از وقتي طوفان شروع شد تمام پروازهاي تهران به چابهار و زاهدان به چابهار و بندرعباس به چابهار لغو و راه‌هاي زميني مسدود شد و حتي با شكسته شدن پل‌ها، ارتباط با روستاهايي كه در مجاروت رودخانه‌ها بودند به طور كامل قطع شد كه با طغيان اين رودخانه‌ها شرايط بدتر شد به طوري كه تا 5 روز بعد از وقوع حادثه هيچ ارتباطي با مناطق طوفان زده امكان‌پذير نبود.بعد از گذشت حدود يك هفته از طوفان با حضور استاندار و رئيس كل جمعيت هلال احمر استان، عمليات امدادرساني در حد تن ماهي، نان و آب معدني شروع شد و با پيگيري‌هايي كه وزارت راه و ترابري انجام داد مسير روستاها بازگشايي شد.معاون برنامه‌ريزي وزير كشور و رئيس ستاد حوادث غيرمترقبه به همراه اينجانب از منطقه بازديد كردند تا برآوردي از خسارت‌ها را جمع‌آوري كنند. در آنجا بود كه رئيس ستاد حوادث غيرمترقبه اعلام كرد كه يك درصد بودجه كل كشور متعلق به اين ستاد است و چون آخر سال مالي بوده چيزي ندارند كه به طوفان‌زدگان تعلق پيدا كند.

به علت عدم بستن سدهاي بالادستي شهرستان چابهار، حدود 10 ميليارد متر مكعب آب به رودخانه‌ها ريخت كه اين موضوع قبلا هم سابقه داشته. سيلي كه 76 رخ داد حدود 3/1 ميليارد متر مكعب آب موجب پر شدن سد پيشين شد و بسياري از اين آب به دريا ريخت و موجب شد كه خشكسالي از همان سال آغاز شود و اين نشان مي‌دهد كه وزارت نيرو در انجام وظايف خود كوتاهي داشته است. به عنوان نماينده شهرستان چابهار به دنبال اين موضوع هستم كه علت اين همه كم‌كاري وزارت نيرو به خاطر چه چيزي مي‌تواند باشد؟مردم منطقه ما بدبخت و فلاكت‌زده هستند. خشكسالي‌هاي پياپي و ناامني براي مردم مصيبت به بار آورده بود كه اين طوفان هم مشكلات را بيشتر كرد.اكثر احشام مردم تلف شدند و باغ‌ها و مزارع كشاورزي هم در اكثر مناطق به طور كامل ويران شد.بنابر اطلاعاتي كه من دارم شهرستان كناك 210 ميليارد و چابهار 130 ميليارد خسارت اوليه ديده‌اند البته اين آمار فقط مختص حوزه انتخابيه من است و اطلاعي از ساير مناطق ندارم.

شما از دولت چه توقعي در شرايط فعلي داريد؟

مسائل مربوط به مناطق طوفان‌زده بايد به صورت كارشناسي و دقيق بررسي شود. اكثر مردم بي‌خانمان هستند و براي اولين كار بايد سرپناهي براي مردم ايجاد شود تا از آوارگي نجات پيدا كنند. البته من در اينجا منكر تلاش‌هاي بنياد مسكن انقلاب اسلامي نمي‌شوم ولي با توجه به عمق فاجعه اين تلاش‌ها قانع‌كننده نيست.ساير دستگاه‌هاي دولتي به خصوص وزارت جهاد كشاورزي هم بايد كمك كنند تا كشاورزان به ترميم مزارع و باغ‌ها بپردازند به طور كلي دولت بايد خسارت‌هاي طوفان‌زدگان را تا جايي كه مي‌تواند جبران كند.

شما در اين مصاحبه به اتمام پول ستاد حوادث غيرمترقبه براي كمك به طوفان‌زدگان اشاره كرديد بالاخره مردم كي بايد منتظر كمك‌هاي اين ستاد باشند.

بنا به گفته خودشان چون آخر سال مالي بوده پول در جاي ديگري هزينه شده است و اگر اين كار را انجام نمي‌دادند، اين پول برگشت مي‌خورد. ولي به عنوان يك نماينده مي‌گويم كه حتي اگر يك روز هم به سال مالي باقي مانده باشد كسي حق خرج كردن اين پول را ندارد. وقوع حادثه چيزي نيست كه در كشور قابل پيش‌بيني باشد البته اين اتفاق قبلا هم سابقه داشته. در سال 83 بهانه پايان سال مالي بودجه ستاد صرف خريد ماشين براي فرمانداري‌ها و بخشداري‌ها شد ولي وقتي كه در منطقه حادثه‌اي رخ داد پولي وجود نداشت.قبول داريم كه بودجه ستاد حوادث كشور بسيار ناچيز است ولي بهانه‌اي كه در مورد خرج كردن اين بودجه آورده‌اند به هيچ عنوان قابل قبول نيست. به خصوص كه مردم اين منطقه 8 سال است طعم فقر و فلاكت را به خاطر وقوع خشكسالي‌هاي متوالي چشيده‌اند و زندگيشان نابود شده، اهتمام بيشتري بايد انجام شود; باور كنيد مردم منطقه ما دلبسته نظام و انقلاب هستند و توقعشان نگاه مهربانانه‌تر مسئولان است.

در حادثه طوفان گونو اخبار و تحليل‌هايي كه ارائه مي‌شد از قصور در انجام كمك‌رساني خبر مي‌داد و حتي بعضي از احزاب هم از اين موضوع به شدت انتقاد كردند شما به عنوان نماينده‌اي كه بخشي از حوزه انتخابيه شما تخريب شد در اين مورد چه نظري داريد؟

به طور قطع مردم هنوز هم مشكلات زيادي دارند و نارسايي‌هاي اوليه هنوز جبران نشده ولي با توجه به عمق فاجعه، شايد اين وضع طبيعي به نظر برسد ولي با توجه به تمام شرايط كه خود من ديدم كمك‌رساني را خيلي بهتر مي‌شود مديريت كرد.هر چند كه هنوز هم بسياري از مردم در چادرها زندگي مي‌كنند و يا به علت نداشتن سرپناه در خانه اقوام و خويشاوندان خود به ساير شهرستان‌ها مهاجرت كرده‌اند.